Actueel


Reisverslag Gerrit Dijkgraaf: Reis naar Oost Polen

Samen met mijn zwager heb ik hulpgoederen gebracht naar Hrubieszow in Oost Polen. Vrijdagmorgen 30 maart zijn we om 05.00 uur vertrokken en we waren terug op maandagavond om 21.00 uur. Het is een lange reis.

Totaal hebben we 2850 km gereden. Wilco van Essen had gezorgd voor een extra grote bestelbus, zodat we veel goederen konden meenemen. Dit keer had Wilco ook hulpgoederen gekregen van een relatie. Ongeveer de helft van de vracht kwam van buiten onze gemeente.

Als gemeente zijn we er wel aan gewend dat we hulpgoederen brengen naar Nowogard, naar ds. Komisarz. Dit blijven we doen. Omstreeks eind april gaat er weer een bus vol naar Nowogard. De hulpgoederen die ik dit keer heb gebracht naar Hrubieszow zijn bestemd voor enkele gemeenten in Oekraïne. Mijn broer Erik en ik hebben al enkele malen samen met ds. Jacek Duda een bezoek gebracht aan christelijke gemeenten in Oekraïne. En dan in dat deel dat direct grenst aan Polen. Het is dus niet zo ver de grens over. In dat deel van Oekraïne heerst echte armoede. In Polen merk je dat langzaam de welvaart wat gaat toenemen. Maar zodra je de grens over gaat naar Oekraïne ben je in een andere wereld. Daar kom je armoede tegen.

Eind februari is Erik nog weer in Oekraïne geweest samen met Jacek Duda. Hij heeft daar toen gevraagd of er interesse was in hulpgoederen. Die interesse was er zeer zeker. Erik heeft toen de afspraak gemaakt dat wij wel hulpgoederen wilden brengen tot aan Hrubieszow en dat zij het daar dan moesten ophalen. Hrubieszow ligt zowat op de grens met Oekraïne. Voor hen is het ongeveer 1,5 uur rijden en ik hoefde met een volle bestelbus niet de grens over. De grens passeren met hulpgoederen geeft altijd veel gedoe en vraagt veel tijd.

Vrijdag hebben we gereden tot Radom en daar een keer overnacht in een hotel. Zaterdagmorgen vroeg weer verder. Om 11.00 uur waren we in Hrubieszow en zo rond het middaguur was er een bestelbus uit de Oekraïne om spullen mee te nemen. Eén van hen had ik wel eens ontmoet. Hij is de zoon van een dominee. Ze durfden hun bestelbus niet echt vol te stouwen, want ze waren bang dat ze dan aan de grens problemen zouden krijgen en het risico dat ze invoerrechten moesten betalen.

Wat ze niet meenamen konden we tijdelijk opslaan in de garage van de kerk in Hrubieszow. Ik weet wel dat die Oekraïners nog verscheidene keren moeten rijden om alles de grens over te krijgen. Ze waren zeer dankbaar voor de spullen die we hadden gebracht en gaven ons de opdracht om de groeten over te brengen aan onze gemeente.

Zondag hebben we het Paasfeest gevierd in de gemeente van Hrubieszow. Een feestelijke dienst. Er waren behalve wij, ook gasten uit Oekraïne. Een dominee en zijn vrouw en nog iemand met zijn vrouw. Dit waren bekenden van ds. Marek Pyra, de predikant van Hrubieszow. Totaal waren we met ca. 40 personen. Het viel me op dat er ook wel jonge gezinnen waren en kinderen. De dienst begon om 11.00 uur en was om 13.15 uur afgelopen. Een hele zit maar er was wel afwisseling. Ze zingen veel. Ik mocht een preekje houden in het Engels die vertaald werd naar het Pools. De Oekraïense dominee hield een preek en samen met zijn vrouw zong hij met begeleiding van de gitaar nog enkele liederen. De zondagsschoolkinderen zongen enkele liederen en zeiden gedichten en Bijbelgedeelten op. Dit deden ze uit het hoofd. Het zette me stil bij mijn eigen jeugd toen ik met Kerstfeest van de zondagsschool een stuk uit Lukas 2 uit het hoofd heb opgezegd. Ik ken het nu nog.

Aan het eind van de dienst werd er een baby opgedragen en gezegend. De evangelisch christelijke kerk in Polen kent de volwassendoop en geen kinderdoop.

De begeleiding van de zang was door middel van een keyboard, een gitaar en een accordeon. De man die de toetsen van de accordeon bediende zat soms met tranen in zijn ogen te spelen. Al met al een dienst die bij mij veel indrukken achterliet. Anders dan bij ons, maar ook daar heeft God zijn kerk en kinderen. Na de dienst bleef de hele gemeente eten. Alle vrouwen hebben wat meegebracht voor de gezamenlijke maaltijd. Er is altijd genoeg. Ik smul altijd van het heerlijke zelfgemaakte gebak. Tijdens de maaltijd hebben we nog gesproken met de Oekraïense dominee, die goed Engels kon. Hij was echt benieuwd hoe het er bij ons aan toe ging. Ik heb hem verteld dat wij tijdens de kerkdiensten alleen psalmen zingen. In mijn psalmboek heeft hij dit bekeken. Dit was voor hem iets nieuws.

Zo omstreeks 15.00 uur vertrokken de gemeenteleden en de gasten. De plaatselijke predikant ds Marek Pyra had ons uitgenodigd om nog een kop thee te komen drinken. Hij en zijn vrouw wonen in een dorp iets verder op. Vroeger woonden ze in het kerkgebouw. Onze gastheer Szymon Kwoka vergezelde ons naar ds. Marek Pyra. Daar dekte de gastvrouw voor haar gasten ook weer de tafel. We begonnen met zurek. Dat is Poolse soep. Vanwege Pasen waren daar veel gekookte eieren in verwerkt. Mij lust wel zurek, maar al die eieren leken me niet goed. Ik heb ze overgeheveld naar de soepkom van de domineesvrouw, die alles blijmoedig naar binnen werkte. Daarna moesten we aan een dikke gebraden eend. Hij was goed gaar. Daar hebben we een stukje van genomen. Ook voor een gezonde eter houdt het een keer op. In het schemerdonker zijn we weer naar huis gereden. Daar hebben we nog een poosje gesproken met de ouders van onze gastvrouw. Haar vader is beroepsmusicus in het filharmonisch orkest van Lodz. Hij speelt hoorn. Om bij hun dochter op visite te gaan moesten ze ruim 4 uur rijden. Vanwege die afstand bleven ze enkele dagen logeren. We zijn die avond vroeg naar bed gegaan. Maandagmorgen om 5 uur zijn we weer vertrokken richting Oene. We hadden een voorspoedige reis. Vanwege 2e Paasdag mocht er geen vrachtverkeer rijden in Polen en Duitsland. Om 21.00 uur waren we weer thuis. Een reis van 16 uur. Moe, maar voldaan. Verschillende keren hebben we toegezegd de hartelijke groeten over te brengen naar onze gemeente in Oene. Dat willen we bij dezen doen.

Gerrit Dijkgraaf

Tekst van de week

 ‘En wandel in de liefde, zoals ook Christus ons liefgehad heeft en Zichzelf voor ons heeft overgegeven’. (Efeze 5:2)