Actueel


Reisverslag Warschau 110-jarig bestaan KECh

Namens de kerkenraad heb ik (samen met Annie) de conferentie in Warschau bijgewoond voor het 110-jarig bestaan van de Evangelisch Christelijke Kerk (afgekort KECh) in Polen. Vrijdagmorgen om 05.00 uur vertrokken en ’s avonds om 19.00 uur waren we in ons hotel. Dit hotel lag tegenover de kerk waar de conferentie was.

Zaterdagmorgen om 11.00 uur begon de conferentie. Er waren ca. 100 aanwezigen. Ook van andere kerken. Meerder mensen kenden we. O.a. van hun bezoeken aan de conferenties in Oene. Ik wil mijn reisverslag beperken tot 2 aparte ontmoetingen.

1e ontmoeting: Zaterdagmiddag na de conferentie was er een maaltijd in de kerk. Tijdens die maaltijd kwam er een man naar me toe van ca. 40 jaar. Hij sprak vloeiend Engels. Mijn gestuntel viel er echt bij in het niet. Hij vroeg ons tot welke kerk we behoorden. Ik heb geprobeerd hem dit uit te leggen. Heel concreet vroeg hij toen: ‘Dus je behoort tot de Gereformeerde Gemeente?’ Het kostte me wel moeite hem duidelijk te maken dat ik niet behoorde tot de Gereformeerde Gemeente, maar wel tot een behoudende gemeente binnen de PKN. Op het laatst snapte hij me wel. Lachend zei hij toen : ‘Je kon eigenlijk ook niet van de Gereformeerde Gemeente zijn, want je hebt geen zwart pak aan.’ Hierop heb ik toen doorgevraagd hoe hij aan die kennis kwam. Hij vertelde toen dat hij vele jaren in Israël had gewerkt in de computerbranche. Tijdens zijn verblijf in Israël had hij ds. C. Sonnevelt van de Gereformeerde Gemeenten enkele keren ontmoet. Uit die contacten was ook voortgekomen dat hij nu aan het lezen was in ‘De redelijke godsdienst’ van Wilhelmus á Brakel. Hij las dit in een Engelse versie. Hij was zeer te spreken over de inhoud. Op zijn verzoek heb ik hem nog enkele namen van Nederlandse oudvaders gegeven. Hij wil bezien of daarvan ook boeken in het Engels zijn uitgegeven. Hij vertelde dat hij zelf behoorde tot een Presbyteriaanse gemeente in Warschau. Op mijn vraag wat hij dan ’s zondags te zoeken had bij een gemeente van de KECh antwoordde hij : ‘Ik kom hier zondags voor de preek. De plaatselijke predikant van de KECh heeft een zeer gedegen preek’. Dit moet ik hem ook nageven, dat hij hierin gelijk heeft. Zondag had ds. Slawomir Foks een bestudeerde preek van 40 minuten over enkele verzen uit de Efeze brief. Al met al een bijzondere ontmoeting met een Poolse broeder die leest in Wilhelmus á Brakel. Ik heb hem uitgenodigd voor onze conferentie in Oene.

2e ontmoeting: Zondagmorgen bezochten we de kerkdienst van de plaatselijke gemeente in dezelfde kerk waar de conferentie zaterdag was. De Poolse broeder was er ook. Hij vertaalde voor ons de preek in het Engels. Aan de andere kant van de vertaler zaten 4 personen met een bruine huidskleur die ook luisterden naar de Engelse vertaling. Dit bleek de Pakistaanse familie Israël te zijn die dit voorjaar is uitgezet naar Polen. Ze woonden in Epe. Na de dienst hebben we uitvoerig met hen gesproken. Het was pas de tweede keer dat ze hier in de kerk waren. Ze wonen 20 km verwijderd van deze kerk in het centrum en meestal kerken ze wat dichter bij de plek waar ze wonen. Het was voor ons allemaal een onverwachte bijzondere ontmoeting. Zij zei letterlijk: ‘Dit is een geschenk van God’. Ze waren goed op de hoogte van de financiële hulp die ze nog krijgen van de diaconieën uit Epe en Oene. Hiervoor zijn ze zeer dankbaar. Momenteel zijn ze Pools aan het leren. Ze zitten nog steeds in grote spanning of ze in Polen mogen blijven, of dat ze terug gestuurd worden naar Pakistan. Zolang er niet op hun asielaanvraag is beslist mogen ze niet werken. Nadrukkelijk hebben ze gevraagd om voorbede te doen. We geven dit graag door. De terugreis maandag verliep voorspoedig. We zijn dankbaar voor de ontmoetingen die de Heere ons schonk.

Gerrit en Annie Dijkgraaf

Tekst van de week

 ‘Zo is dan het geloof uit het gehoor en het gehoor door het Woord van God’. (Romeinen 10: 17)